hy    |   fr

Ծակախիթ լինիմ

sv.

to creep into a hole or cavern, to burrow;
to shut oneself up, to isolate;
to seclude oneself.

ԾԱԿԱԽԻԹ ԼԻՆԵԼ. Խթիլ՝ մխիլ ի ծակ. մտանել բնակել ի ծերպս, ի փապարս.

Սորամուտ ծակախիթ եղեալ. (Ագաթ.։ Կորիւն.։)